Reizen, AI en de dingen die we niet kunnen verklaren

Ik was vorige week op een ondernemerstop in Lissabon en een interactie daar heeft diepe indruk op mij gemaakt. Zoals bij elk van deze evenementen leert u veel mensen kennen, met verschillende achtergronden en ervaringen, en deelt u uw bedrijf met hen en zij met u. Op de eerste dag raakte ik in gesprek met een ingenieur die een AI-oplossing had ontwikkeld, en ik moet eerlijk zijn, ik verstond geen woord van wat hij zei of welk probleem zijn oplossing aanpakte. Ik twijfel er niet aan dat zijn bedrijf erg niche was, dus er was geen reden voor hem om het voor mij te versimpelen zodat ik het beter zou begrijpen.

Hij vroeg me toen wat ik deed. Ik vertelde hem over Brighter Latitude, en hij vervolgde door te zeggen dat dit een doodlopend idee was omdat AI binnenkort genoeg data zou hebben om mensen die reizen plannen te vervangen, en dat de enige reden dat AI daar nu nog niet is, simpelweg is omdat het meer data nodig heeft.

We raakten toen verwikkeld in een zeer interessant gesprek over precies dat onderwerp. Ik beargumenteerde dat de ervaring van het reizen veel verder gaat dan de informatie die u voor het plan kunt verzamelen, en dat de ervaring niet begrepen kan worden door een AI-oplossing, simpelweg vanwege de aard ervan.

Ik gaf hem een voorbeeld dat het gesprek opende en hem zijn standpunt deed heroverwegen. Ik vroeg hem of hij een gezin had. Hij vertelde me dat hij getrouwd was en 2 kinderen had. Ik vroeg hem of de liefde die hij voor zijn gezin voelde, gereduceerd kon worden tot data, aangezien de gevoelens die hij voor hen had slechts chemische signalen in zijn lichaam waren. Ik vroeg hem of, als ik hem op de Matrix zou kunnen aansluiten en precies dezelfde signalen in zijn lichaam zou kunnen reproduceren, er enig verschil zou zijn met de werkelijke gevoelens die hij voor zijn gezin had.

Dit idee lokte een reactie bij hem uit, een duidelijke afwijzing. Dat was precies mijn punt. Het feit dat ik feitelijk correct ben, dat gevoelens chemische signalen zijn, niet meer en niet minder, maakt de liefde die hij voor zijn gezin voelde niet betekenisloos. De gedachte dat er een manier is om deze te produceren via AI, medicijnen of enige andere technologie, die de diepgang van de menselijke ervaring zou kunnen vangen, haalt juist de diepte eruit. Ik vraag niet waarom, het is gewoon zo.

Wat gezegd kan worden en wat enkel getoond kan worden

Dit deed me denken aan Ludwig Wittgenstein en zijn ideeën over de grenzen van taal en verklaring. In de Tractatus Logico-Philosophicus maakt Wittgenstein een onderscheid tussen wat gezegd kan worden en wat enkel getoond kan worden. Zijn beroemde slotstelling luidt:

Waarover men niet kan spreken, daarover moet men zwijgen.

Maar hij verwijst ook naar dingen die niet in woorden kunnen worden uitgedrukt, maar die zich op de een of andere manier toch manifesteren.

En misschien is dit het punt dat ik probeerde te maken zonder er de woorden voor te hebben. Er zijn dingen die waar zijn over onze ervaring die niet volledig kunnen worden verklaard door ze te reduceren tot hun samenstellende delen. Het verklaren van de chemische processen die bij liefde betrokken zijn, verklaart niet de liefde. Het verklaren van de neurologische reactie op ontzag, verklaart niet hoe het is om op een buitengewone plek te staan en erdoor overweldigd te worden. Het verklaren waarom we ons vrij voelen, vangt niet hoe vrijheid voelt.

Vervulling, liefde, vrijheid, ontzag, kunnen niet alleen via fysieke middelen worden gevangen. Het zijn, in zekere zin, metafysische concepten. En misschien zijn er meer dingen waar dan dingen die verklaard kunnen worden.

Dat maakt de feiten niet onbelangrijk. Integendeel. Het betekent simpelweg dat alles weten over de mechanica van een ervaring niet noodzakelijkerwijs hetzelfde is als de ervaring zelf begrijpen.

Waar de grenzen van AI-reisplanning beginnen

En dat is, voor mij, waar de grenzen van AI-reisplanning interessant worden. Een machine kan buitengewoon veel weten over Costa Rica. Het kan de wegen, de hotels, de weerpatronen, de afstanden, de recensies, de openingstijden, de wilde dieren, de stranden en de statistieken kennen.

Maar al die dingen weten is niet hetzelfde als weten wat een specifieke reis voor een specifieke persoon zal betekenen.

Misschien moeten we van reizen een spirituele oefening maken. Laat het u vullen met de metafysische magie die niet gerationaliseerd, gemeten of verklaard kan worden. Laat het u verrassen, ontroeren, veranderen. En bovenal, laat het u vervullen.

Geniet van uw reis. Maak er iets onvergetelijks van!!